Leo's Boekenblog

  Jeroen Brouwers (1939) is een van mijn favoriete Nederlandse schrijvers. Hij excelleert in romans, verhalen, essays, kritieken en autobiografische stukken, en dat al sinds 1964.  Jeroen Brouwers zit, denkt en schrijft. Na een beroerte in 2014 leerde hij zichzelf opnieuw met de pen te schrijven. Wat een doorzettingsvermogen! In april won hij de prestigieuze Libris Literatuurprijs  2021 met  Cliënt E. Busken , een verhaal dat zich helemaal in het hoofd van de verteller afspeelt. Hoog tijd voor een Boekenblog over deze geweldenaar.   Schrijflevensloop In 1959, schreef zijn toenmalige vriendin in Trouw, gooide hij een manuscript in het water. Zij viste het op, dat wel, maar gepubliceerd is het nooit. In 1964 debuteerde hij dan toch met Het mes op de keel , drie jaar later gevolgd door de al even weinig succesvolle roman Joris Ockeloen en het wachten . Vanaf toen kreeg zijn werk als redacteur bij het legendarische Vlaamse uitgeefhuis Manteau voorrang. Dir...

  WB 27 Zoomend wandelen met Wim Huijser en J.J. Voskuil   Juni 1963   Wim Huijser is 2 jaar oud. Zich hiervan onbewust verschijnt Bij nader inzien van J.J. Voskuil . De auteur beschrijft zijn studententijd tussen 1946-1953 in Amsterdam heel gedetailleerd in maar liefst 1.200 pagina’s. Een roman, fictie, maar zelden was de hoofdpersoon, Maarten Koning , zo makkelijk met de schrijver te vereenzelvigen. Het boek wordt door alle belangrijke critici van die tijd, waaronder bijvoorbeeld Kees Fens welwillend besproken. Toch helpt dat niet wat de verkoop betreft, want pas in maart 1985 komt er een 2 e druk. Maar dan gaat het hard: in april van hetzelfde jaar een derde druk. Vanaf dat moment ben ik de tel kwijt, want een exemplaar van die druk ligt naast me, in paperback. Ik lees het boek in 1987, in drie heerlijke vakantieweken.   Wat een dialogen, wat een beschrijvingen van Amsterdam, wat een eerlijkheid over alles en iedereen en vooral over zichzelf. Uiteindel...

WB 26 Wandelen in een onrustige tijd     In mijn familie en vriendenkring werd tot 1985 niet  gewandeld. Ik  ben van 1952, dus reken maar uit. Ja, op vakantie liepen we vanaf de camping naar zee-een dik half uur, als auto of fiets niet beschikbaar waren. Maar gewoon voor je plezier een eind lopen door bos, hei, strand of polder-nee. Boeken die me enthousiasmeerden door de heuvels in Wales te lopen, een meerdaagse tocht over de lengte van Corsica te maken, of, nog sensationeler, letterlijk aan  bergwandelen  te doen: ik wilde ze niet lezen.     Wandelen stond voor mij gelijk aan ‘zonde van je tijd’. Nu gaat er geen week voorbij zonder dat ik, met grotendeels diezelfde familie en vrienden, een uitgezette route loop door stad en stadsrand of natuur hier vlakbij. Kent u de  Eilandspolder ? Niet ver van Purmerend, Waterland en Amsterdam! Ook als u hem wel kent: ga er weer naar toe, nu op zijn mooist, met de teruggekeerde weidevogels.    ...

  Waterland Boekenblog  25  Eindeloos  verlangen naar Indië: Jan Brokken en vele anderen     Verlangen naar  boeken  over Nederlands-Indië dan!      Nog steeds aanwezig     Meer dan 300 jaar was Nederland aanwezig   in Indonesië.  Nederlandsch-Indië ,  de  Gordel van Smaragd die zich om de evenaar slingert  (vrij naar Multatuli).    Aanwezig klinkt verzachtend. ‘ Kolonialisme, overheersing, heerschappij, West-Europees vertoon van macht zijn de hardere varianten daarvan’,  stelt Kester Freriks in zijn schitterende  Erfgoed van Indië: de onafhankelijkheid van Indonesië in verhalen en herinneringen.  Het boek verscheen 70 jaar na het uitroepen van de onafhankelijkheid. Die  Proklamasi  van 17 augustus 1945, onmiddellijk na de capitulatie van Japan, was het begin van vijf verschrikkelijke jaren. Meer dan 150.000 Indonesiërs, 20.000 vooral Nederlands-Indische burgers e...